به گزارش خبرنگار «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ آیت‌الله جوادی آملی در درس تفسیر روز گذشته خود گفت:
وقتی خداوند می‌فرماید «أَلاَ بِذِکرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» این اطمینان قلب به راحتی به دست نمی‌آید این جان کندن می‌خواهد. آن آرامشی که حضرت امیر (ع) داشت و هیچ تهدیدی ایشان را چه در جنگ و چه در غیر جنگ تهدید نمی‌کرد و باعث از بین رفتن آرامش ایشان نمی‌شد در مورد حضرت رسول فرموده است هر وقت در زمان جنگ احساس هراس می‌کردیم نزدیک پیامبر که می‌شدیم مثل این بود که وارد یک قلعه و سنگر می‌شدیم. این آرامش به راحتی حاصل نمی‌شود. این راه خواص از علما و اهل معرفت نیست این برای کسانی است که وقتی می‌خواهد نماز بخواند می‌لرزد یا وقتی می‌خواهد لبیک بگوید حنجره‌اش می‌گیرد.
کرامت و معجزه علم نیست که کسی بخواهد یاد بگیرد. خداوند در مورد حضرت داوود دو کار انجام داد یکی به او زره بافی آموزش داد که این فن و حرفه بود و دیگران هم توانستند و یاد گرفتند و دیگری به او معجزه و کرامت این را داد که آهن در دست او لطیف و خم شود. این کرامت است که راه فکری ندارد و علم نیست و به قداست روح وابسته است روح اگر منزه و مقدس شد مجرای تدبیر الهی می‌شود مانند فرشتگان می‌شود که مدبرات امر هستند لذا آهن در دستش نرم می‌شود لذا در جریان زره بافی فرمود: «وَعَلَّمْنَاهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَّکمْ» اما درباره آهن فرمود: «وَ أَلَنَّا لَهُ الْحَدِیدَ» ما نرم کردیم نه اینکه به او یاد دادیم چگونه نرم کن. پس الانه حدید به دست اوست.
پس وقتی او می‌تواند آهن را نرم کند دل انسان را هم خواهد توانست نرم کند. چند چیز است که دل را به واقع نرم می‌کند یکی از آن‌ها جریان شهادت سیدالشهدا(ع) است. جریان امام حسین (ع) سهم تعیین کننده‌ای در ایجاد امنیت و آرامش دارد. این جریان باعث اشک می‌شود و این اشک با جامعه را چه کار می‌کند؟! جامعه‌ای که اهل اشک و ناله و ضجه است این جامعه عطوف است جامعه سارق و کاذب و فتان و امثال آن نیست. جامعه‌ای که اهل اشک است عاطفی است جامعه‌ای که عاطفی است دیگر برای هم چاقو نمی‌کشند. این از برکات روضه و جریان کربلاست. همان طور که فرمود در میلاد و خوشحالی ما خوشحال باشید هم یک طرف دیگر این جامعه عطوف، خندان است. این جامعه خندان و با نشاط است. این جامعه‌ای که اشک و خنده آن سر جایش باشد جامعه‌ای عطوف است و اهل چاقو کشی نیست. این دو عامل یعنی حزن و خنده به خاطر اهل بیت واقعاً جامعه ساز است و جامعه را متمدن می‌کند. خشونت در اثر نبود عطوفت و خنده و نشاط است.
